توانبخشی قلبی پس از سکته قلبی
فیزیوتراپی قلب مهم‌ترین بخش توانبخشی است. توانبخشی قلب و عروق توانسته‌ 26 درصد، مرگ و میر بیماران‌ را کاهش دهد. هدف اصلی از فیزیوتراپی این است که سطح سلامت بیمار را ارتقا دهیم و او را به زندگی معمول برگردانیم.

این کار نقش مهمی در کاهش زمان بستری بیمار و همچنین کاهش هزینه دارد. توانبخشی قلبی برای 3 گروه از بیماران انجام می‌شود: آنهایی که جراحی شده‌اند، آنهایی که سکته قلبی داشته‌اند و آنهایی که به بیماری قلبی‌ای مبتلا هستند که اگر درمان نشود ممکن است کارشان به جراحی، سکته و... بکشد. فیزیوتراپی قبل از عمل جراحی، بعد از جراحی یا بستری در بیمارستان و بعد از ترخیص انجام می‌شود. آموزش‌ها شامل آگاه‌سازی بیماران برای تغییر شیوه زندگی و آشناسازی آنها برای خودمراقبتی بعد از جراحی است. بعد از ترخیص نیز به بیماران آموزش داده می‌شود با توجه به توان قلب و عروقی‌‌‌شان چگونه راه بروند و فعالیت کنند.

ورزش‌هایی نیز برای بیماران توصیه می‌شود تا بتوانند عضلاتشان را تقویت کنند. فیزیوتراپی قلبی معمولا 6-2 هفته بعد از ترخیص بیمار انجام می‌شود. بیماران بعد از ترخیص باید فعالیت‌های روزمره خود را به آرامی از سرگیرند. قدم برداشتن و اینکه بیمار با چه سرعتی راه برود به وی آموزش داده می‌شود.

همچنین فعالیت روی پله‌ها و اینکه در روز بیمار حق دارد چند پله را بالا و پایین برود (البته تعداد پله‌ها به‌تدریج افزایش پیدا می‌کند) نیز آموزش داده می‌شود. برای بیماران ورزش‌هایی هم در نظر می‌گیرند تا بتوانند عضلات بدنشان را تقویت کنند طوری که از فشار روی سیستم قلبی تنفسی کاسته شود. بیمار می‌تواند فعالیت‌هایی مانند آب دادن به گل‌ها، باغبانی، بلند کردن اشیا و رانندگی را با توجه به نظر پزشک متخصص قلب و عروق و فیزیوتراپیست آغاز کند. درنهایت اینکه پزشک تعیین می‌کند بیمار چه موقع می‌تواند به شغل قبلی خود برگردد و آیا لازم است شغل خود یا بخشی از شغل را که برای قلب صدمه ایجاد می‌کند را عوض کند.